Metalowi Piraci oraz Chłopaki z Pragi [Szanty nad Zalewem 2010]

Rock Szanty head-banging. Fot. Rafał Turski

Metalowi Piraci czyli Phono Faber oraz Chłopaki z Pragi czyli Mordewind;
Obie kapele rock-szantowe biorące udział w niedzielnych koncertach Szant nad Zalewem, czyli Wieliszewa 2010 to zespoły wielkiej sceny. Atutem Phono Faber jest potęga brzmienia i ruch sceniczny. Atutem Mordewindu niuanse muzyczne, artykulacyjne. Oba zespoły mogą pokazać na wielkiej — doskonale nagłośnionej — estradzie całość swego kunsztu wykonawczego; (bywa, że w tawernach troszkę się tego gubi).

Phono Faber

Phono Faber. Fot. Rafał Turski

Dominik Muzir Haczewski. Fot. Rafał Turski

Korzenie trójmiejsko-warszawskiego zespołu
to historia zmian składu, brzmienia i błyskawicznego wstawania na nogi. Zespół od którego wszystko to się zaczęło to Ciąg Dalszy Nastąpił (CDN). W jego burzliwej historii występowali w nim (w różnym okresie) Adam „Tołdi” Kubiarczyk (przez wiele lat lider kapeli), Damian „Długi” Kociołek , Mirek Stanisławowicz, Tomek Nowik, Arek Disterheft, Dominik „Muzir” Haczewski, Jacek Skrzydlak oraz Adam „Toffik” Wołoszczuk. W roku 2007 CDN pojawił się na festiwalu Rock Szanty Serwy w niezwykłym i unikatowym składzie przywożąc Arka Disterhefta, grającego na saksofonie i syntezatorze! Był to jedyny skład z takim instrumentarium w całym środowisku szantowym! Na Serwach 2007 rozpoczęła się zresztą integracja środowiska rock-szantowego czy też jak kto woli rocka marynistycznego, co zaowocowało płytą-składanką „Rock & Shanty” (2009), dokumentującą zaistnienie naszego nurtu w postaci zorganizowanej. Na płycie tej odnajdziemy CDN w ostatnim składzie.

Gr0m. Fot. Rafał Turski

Jesienią 2009 roku lidera, wokalistę i gitarzystę Adama Kubiarczyka zastąpił warszawiak, Tomasz „Gr0m” Paciorek. Adam reaktywował CDN jako zespół żeglarskiego folku, a nowa kapela rockowa przyjęła nazwę Phono Faber. Zespół podniósł się na nogi bardzo szybko, zdobywając dwie główne nagrody na festiwalu Łódzkie Inspiracje Szantowe. W lipcu 2010 po raz ostatni zagrał z zespołem Arek Disterheft, a do zespołu przyjęto drugiego gitarzystę. I w nowym składzie „Phoniaki” zostali laureatami tegorocznego festiwalu Rock Szanty Serwy. Obecnie Phono Faber to:

Dominik „Muzir” Haczewski (gitara elektryczna)
Jacek Skrzydlak (perkusja, sampler)
Adam „Toffik” Wołoszczuk (gitara basowa, sampler)
Tomasz „Gr0m” Paciorek (frontman, śpiew, czasem gitara akustyczna)
Łukasz „Długi” Grzelecki (gitara elektryczna)

Adam Toffik Wołoszczuk. Fot. Rafał Turski

Obecnie Phono Faber jest bez wątpienia
najciężej grającym zespołem rock-szantowym/maritime rockowym. Przesunięcie do bardzo ciężkiego metalu słychać właśnie teraz, w bieżącym składzie. Zasługą tego jest nie tylko praca instrumentalistów, ale także śpiewny, rockowy głos Gr0ma. W repertuarze kapeli znajdziemy w tej chwili kompozycje autorskie (zaliczane do gatunku maritime rock – własne pieśni o morzu w konwencji rocka), na przykład Eilean Mor, Krwawy, Galernik (autor: Damian Kociołek) czy W Nogi; ale także doskonale i nietypowo zaaranżowane standardy pieśni żeglarskiej, choćby Mewy (autor: Tomek Opoka) czy istna herezja: Press Gang (trad. sł. pol Andrzej Mendygrał) wykonany w najcięższym z brzmień.

Dociążenie brzmienia stało się możliwe dzięki zwerbowaniu do kapeli doskonałego gitarzysty Łukasza Grzeleckiego. Dzięki temu Muzir stał się w pierwszej kolejności gitarzystą solowym, Łukasz rytmicznym. Funkcje instrumentalistów w zespole są dokładnie określone, ale to cała czwórka solidarnie kreuje brzmienie.

Łukasz Długi Grzelecki. Fot. Rafał Turski

Warto dodać, że zespół w braku klawiszowca daje sobie radę wykorzystując sampler programowany przez basistę i obsługiwany przez perkusistę. Dzięki temu w pewnych pieśniach pojawia się specyficzny nastrój grozy, mroku.

Frontman Gr0m
nie tylko świetnie śpiewa, ale także tańczy, „trącha dyńką” oraz — co najważniejsze — ogarnął doskonale zespołową konferansjerkę. Jestem zdania, że ten ostatni element wciąż jeszcze kuleje w rock-szantowym światku, chociaż mógłbym już wymienić ze trzy kapele, które w tej kwestii nie mają się czego wstydzić

Z zabawnych wydarzeń można wymienić benefis Toffika. Basista zespołu zaprezentował swoją ekstremalnie szczupłą klatkę piersiową, a nawet tarzał się po estradzie!

W uszach i oczach miłośnika rocka: Phono Faber pozytywnie „zniszczyli” Wieliszew. Wielkie brawa!
Moja dzisiejsza reminiscencja? „Victory – zwycięstwa smak, Victory – litości brak!” – przepiękna pieśń grana przez zespół zaraz po intro. Oni zwą to „pirate rock”

Mechanik Phono Faber: Jacek Skrzydlak. Fot. Rafał Turski

Artur Arczinho Głowacki szaleje przy Phoniakach. Fot. Rafał Turski

Toffik a.k.a. Kaloryfer: Największy metal w kapeli. Fot. Rafał Turski

Grom grzmi Fot. Rafał Turski

Mordewind

Mordewind. Fot. Rafał Turski

Sześcioosobowa orkiestra: dwa zestawy perkusyjne i cztery wokale, czterech chłopaków z warszawskiej Pragi i jeden Słowak – tak najkrócej można opisać kapelę Mordewind.

Jeden z najsłynniejszych polskich zespołów w środowisku folkowo- i rockowo-szantowym
zawdzięcza swoją ogromną popularność umiejętnej fuzji rozmaitych gatunków muzycznych, autorskich — trafiających do serc tak żeglarzy jak i nie-żeglarzy — pieśniach Mariusza Qczy Kuczewskiego, biegłości instrumentalnej, jak i osobowościom członków formacji. W tym roku Mordewind można było spotkać tak na krakowskich Shanties, Przystanku Woodstock, Rock Szanty Serwy jak i w Wieliszewie.

Krzysztof Kłos (perkusjonalia) oraz Juraj Gergely (bębny i blachy). Fot. Rafał Turski

Zespół który rozpoczął działalność koncertową nie gdzie indziej jak nad Zalewem Zegrzyńskim w 1999 roku dorobił się dwóch płyt studyjnych oraz zupełnie ostatnio — płyty koncertowej „X” (recenzję tej płyty znajdziecie w naszym dziale Wydawnictwa). Obecnie tworzą go:

Mariusz Qcza Kuczewski (śpiew, gitara akustyczna)
Paweł Szymiczek (śpiew, gitara elektryczna, dudy)
Dariusz Goc (śpiew, gitara basowa)
Krzysztof Brat Kłos (śpiew, instrumenty perkusyjne)
Juraj Gergely (perkusja)
Krzysztof Szmytke (skrzypce, mandolina)

Chłopaki z Pragi. Fot. Rafał Turski

Dariusz Goc. Fot. Rafał Turski

Mordewind trudno jednoznacznie zaklasyfikować stylistycznie.
Dzięki bogatemu instrumentarium i zgrabnym aranżacjom są w stanie grać zarówno silnie folkowo jak i konkretnie rockowo. Obecnie w graniu „Mordek” jest niewiele folku, dominuje instrumentarium rockowe, soczyste i energiczne, motoryczne granie. Mordewind buduje nastrój od pierwszego utworu „Burza”, przechodząc przez „Chłopcy do rej”, w którymś momencie grają nie-żeglarską ale radosną pieśń „Tłusty szef”, roztkliwiają publiczność utworem „Madame”, kończą porywającą pieśnią „Szarłat”.

„Szarłat” – pieśń opowiadająca o urokach leżącej nad rzeką Narwią wsi kończy się potężnym graniem na dudach przez Pawła Szymiczka. Tym razem – zawiódł mikrofon. Warto było widzieć Qczę, który z uśmiechem absolutnej pewności radośnie puknął palcem źle kontaktującą wtyczkę – i zagrało!

Mnie dziś po głowie chodzi pieśń Pawła Szymiczka „A Ty idź” – mistrzostwo rytmu i budowania nastroju, z „kroczącym” rytmem zwrotek.

Jedna z pieśni przypadła wyjątkowo do gustu wieliszewskiej publiczności. Mowa o „Syrence”, pieśni Chłopaków z Pragi, którzy zapraszają naszą stołeczną pół kobietę, pół rybę do odwiedzin na „praskim brzegu”. A Wieliszew… jest właśnie po praskiej stronie Wisły! Radość malującą się na obliczach widowni można zobaczyć na zdjęciu niżej.

Serdeczne podziękowania dla Mordewindu za doskonały występ!

Odwiedzamy praski brzeg przy Syrence: Łucja, Wiedźma, Dzika, Jazza, młody fan, Endriu, Tatun1, iBidd, Gr0m, młoda fanka, Stalich. Fot. Eustachy znaczy Rafał Turski

Żeby nie zabrakło
to jeszcze kilka sympatycznych ujęć.